Een beetje Montmartre aan de Hofvijver

Sommige mensen lijken ongemerkt onderdeel van een plek te worden. Deze schilder zie ik vaak op de Lange Vijverberg, altijd rustig in de zon, omringd door doeken, verf en stilte. En elke keer gebeurt hetzelfde: Den Haag verdwijnt heel even naar de achtergrond en ergens tussen het groen, het water en de ezel ontstaat een melancholisch gevoel dat verdacht veel op Montmartre lijkt. Met zijn ezel aan de Hofvijver geeft hij Den Haag heel even iets van Parijs mee.