Tussen boven en beneden

Roltrappen zijn vreemde dingen. Je beweegt, zonder zelf een stap te zetten. Omhoog of omlaag, iedereen volgt zijn eigen baan, keurig geleid door staal, glas en techniek. Bovenin lossen mensen langzaam op in onscherpte. Niet meer dan silhouetten, ergens tussen vertrekpunt en bestemming. Alles wijst een richting aan, de lijnen, het licht, de leuningen. En toch weten we niets over waar iemand vandaan komt of waar hij naartoe gaat. Soms is onderweg zijn al genoeg.