Vervlogen tijden

Terwijl ik door vergeten steegjes en op desolate plekken zwerf, voelde ik de nostalgie in de lucht hangen. Gebouwen met gebarsten gevels, beschilderde muren en reclameborden van lang vervlogen merken brengen herinneringen naar boven aan een tijdperk dat lang geleden voorbij is gegaan. Ik ving de zachte gloed van de ondergaande zon op een verweerde muur, terwijl ik speelde met de compositie om de juiste sfeer vast te leggen. Het contrast tussen het prachtige verleden en het onvermijdelijke verval werd zo tastbaar... Maar te midden van deze esthetische pracht voel ik ook een gevoel van onomkeerbaarheid. De tand des tijds heeft de regie. Elk gebroken raam, elk afgebladderde verflaag herinnert me eraan dat de vergankelijkheid onvermijdelijk is. Ik wil niet alleen de wereld tonen zoals die is, maar ook de wereld zoals die kan zijn. Ik wil mensen raken, hen laten stilstaan bij de schoonheid die om hen heen ligt of juist even laten ontsnappen aan de complexiteit van het dagelijks leven.