Landschapsfotografie met de Nikon Z-serie: Review Bernhard Klok

#brandedcontent - Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Nikon.

Ik ben erg nieuwsgierig hoe het werken met de systeemcamera’s van Nikon mij bevalt, daarom komt het mij goed uit dat we verschillende toestellen op het Maasvlaktestrand mogen gaan testen. Door de werking van de getijden kun je hier prachtige foto’s maken, waarin met name structuren die in het zand tevoorschijn komen een hoofdrol spelen. Vanavond is er helaas wel veel bewolking. Een krachtige zonsondergang zal het niet worden, maar Eduardo vertelt ons dat er nog genoeg andere zaken zijn om op te letten. Hij loodst ons door de duinen en over het strand en geeft daarbij gelijk tips over het gebruik van de camera.

Zodra ik de Nikon Z 6II in handen krijg, merk ik al meteen het eerste grote verschil met mijn eigen camera: dit is een veel lichter toestel dat enorm goed in de hand ligt. Als ik op het strand fotografeer sleep ik best wat spullen mee in mijn fototas. Het eerste grote voordeel van de Nikon Z 6II is dat de camera lichter is en dat ook het NIKKOR Z 14-30mm f/4 objectief helemaal niet zoveel weegt. Als ik hem vergelijk met mijn eigen 15-35mm lens scheelt dat echt veel. De greep van de Z 6II voelt voor mij vertrouwd aan en de camera ligt goed en stabiel in de hand.

Het LCD-aanraakscherm aan de achterkant is groter dan dat van mijn Nikon D7500 en ik merk dat het beeld hier heel goed en helder op wordt weergegeven. Dat is ook meteen het volgende grote verschil voor mij: bij deze Nikon Z 6II zie je meteen welk effect een bepaalde instelling heeft op je foto, ook in de zoeker. Een verandering in de ISO-waarde of een andere instelling is meteen zichtbaar. De knoppen zitten op een andere plaats en dat is eerst even wennen, maar gedurende de avond merk ik hoe snel ik gewend raak aan de bediening.

Het is vanavond bewolkt en Eduardo leert ons in de duinen gebruik te maken van lijnen en voorwerpen kunnen daarbij goed helpen. Een oude paal of een stuk touw doet soms wonderen om je compositie sterker te maken. Door goed gebruik te maken van bijvoorbeeld een driehoekcompositie kan een foto van de duinen opeens veel spannender worden.

Met de i-knop kun je enorm veel instellingen veranderen. We oefenen en bekijken verschillende effecten op licht en scherpstelling. De Z-serie blinkt wat mij betreft uit in het feit dat de camera enorm snel scherpstelt en de autofocus sneller is dan bij mijn spiegelreflexcamera. Daarnaast kunnen deze camera’s ogen herkennen, enorm handig bij bijvoorbeeld portretfotografie.
 

Omdat het deze avond erg bewolkt is, hebben we relatief weinig licht en ik ben benieuwd hoe de Nikon Z 6II zich staande houdt. Dat lukt meer dan goed. Zodra de zon onder is neig ik in eerste instantie om de camera terug te geven, maar Eduardo spoort me aan om te proberen een foto te maken met een lange sluitertijd. Als eenmaal de camera op het statief staat en ik enkele foto’s neem waarbij Eduardo als model fungeert, verbaast het mij hoe goed deze camera en lens omgaan met dit soort lastige lichtomstandigheden.

Waar ik bij mijn spiegelreflex nu vaak korrelige beelden krijg en de ISO waarde flink omhoog moet schroeven, lijkt deze Z 6II zich totaal geen zorgen te maken. Ondanks dat het om me heen echt donker is, maak ik met sluitertijden van ongeveer zes seconden nog prima foto’s. In het menu kun je zelfs de optie ‘Low light’ selecteren, waardoor de camera nog steeds scherpe foto’s kan maken in lastige lichtomstandigheden. “Donker, echt niet” hoor ik Eduardo zeggen, en de camera geeft hem dus gelijk.
 

Nikon heeft een enorme stap gezet met de systeemcamera’s en bijbehorende lenzen. De camera ligt goed in de hand, stelt snel scherp en kan enorm goed overweg met moeilijkere lichtomstandigheden. Je ziet door de digitale zoeker meteen hoe je beeld eruit komt te zien en deze camera kan enorm goed omgaan met het omgevingslicht. Dat de camera en het objectief dat ik tijdens de workshop gebruikt heb een stuk lichter zijn, is een pluspunt voor wie veel met de camera op pad gaat.