Review FUJIFILM X-T4 Arjen Nouta

 #brandedcontent - Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Fujifilm.

Een dag met een FUJIFILM X-T4 schieten mét bijpassende lenzen. Wat een feest. Net als vele anderen ben ik iemand die al jaren met hetzelfde merk camera schiet. Overstappen naar een ander merk is toch spannend. De lenzen die je al hebt passen niet op het merk camera dat je voor ogen hebt om misschien naar over te stappen. Maar belangrijker: het menu en de instellingen die je op je huidige camera blindelings kent zijn ook belangrijk om met goede foto’s thuis te komen. Deze zijn bij de aanschaf van een ander merk toch anders. Je workflow op de camera is nieuw. Je vraagt jezelf dan af: Hoe is uiteindelijk het resultaat van de foto’s ten opzichte van wat ik nu maak en waar men mijn foto’s wellicht al wel aan herkent?

Ik was bij het opgeven voor deze review niet direct op zoek naar een nieuwe camera. Wel was ik erg benieuwd naar hoe ik het overstappen naar een ander merk zou ervaren. Je hebt nieuwe features en überhaupt het fotograferen met een systeemcamera ten opzichte van een spiegelreflex is heel anders. Ook was ik erg benieuwd naar de zo geroemde kleuren van Fujifilm en het omzetten van mijn gemaakte foto’s naar zwart wit. Iets wat ik momenteel met veel van mijn foto’s doe. Monochroom pakt mij momenteel ontzettend. Wanneer ik in de toekomst toch iets anders zou willen, dan zou mijn gevoel toch naar Fuji gaan. Degelijk, mooi, vernieuwend en kwaliteit, dat zijn kenmerken die zo bij me op komen. Laten we eens gaan testen of dit inderdaad zo zou zijn.

1/125 sec - ISO 400 - f/4 - 16mm

Bij binnenkomst lag er al een mooi rijtje X-T4’s op ons te wachten. We hadden op de testdag de keuze uit een 10-24mm f4 en een 16-80mm f4 objectief. Op het oog leek het mooi. De maximale opening van f4 vond ik persoonlijk jammer. Ik had juist met een groothoek met een groter diafragma - f2.8 of misschien zelfs wel f1.8 - willen schieten. Lekker lichtsterk en mooi bokeh testen, wat je goed kan krijgen bij een groot diafragma en vooral scherptediepte. Modelfotografie leent zich mooi voor focus op handen waarbij het gezicht mooi wazig wegvalt, of andersom. 

Het bereik van de lenzen is wel mooi. De 10-24mm is een mooie groothoek, zonder misschien al te veel vertekening in de hoeken te krijgen. Echter, dit bleek achteraf op 10mm langs de buitenkant wel het geval. Kromme lijnen in je onderwerp. Maar, met 10mm mag dat ook eventueel wel, ik lig daar nooit zo wakker van. De 16-80 in combinatie met deze camera zal voor veel mensen een mooie combinatie zijn om een weekend of weekje weg te gaan. Geen poespas, thuiskomen met verbluffende foto’s waar menig fullframe camera voor veel meer geld nog een puntje aan kan zuigen. Alhoewel de X-T4 ook niet goedkoop is. Mooi bereik, 16mm is nog een keurige groothoek en 80mm is nog een prima zoombereik om een en ander toch wat dichterbij te halen. Diafragma van f4 over het volle bereik. Prima lens.

Het mooie en nostalgische aan de camera en lenzen is dat je belichtingsdriehoek mooi onder de draaiknoppen zitten. Je hebt geen menu nodig om je sluiterijd of ISO-waarde te veranderen. De diafragmakeuze zit op je lens, net als het zoomen of handmatig focussen. Uiteraard kun je dit ook in een menu op je camera instellen; meerdere wegen die naar Rome leiden in dit geval. Even wennen, maar het went snel.

Waar ik persoonlijk als spiegelreflexcamera fotograaf niet aan kan wennen is de elektronische zoeker. Door de oogschelp zie je, eigenlijk wel heel perfect, hoe je foto zal worden. Draai je aan je sluitertijd-keuzewiel dan zie je direct verschil in hoe je foto wordt. Ideaal, maar het schermpje waar je naar kijkt. Ik kan er niet aan wennen. Het is net of je naar een slechte televisie kijkt.

1/250 sec - ISO 160 - f/4 - 10mm

Ik heb vrij grote handen en ben echt qua camera een monster gewend, dan is deze X-T4 klein. De knopjes vond ik niet allemaal logisch zitten of net niet lekker bereikbaar met duim of wijsvinger wanneer je door je zoeker kijkt. De draaiwielen zitten wel fijn, die kun je binnen no time blind vinden. Fijn!

De feature die voor mij nieuw was, is de autotracking op bijvoorbeeld de ogen. Dit werkt nagenoeg perfect. Wanneer je onderwerp van links naar rechts beweegt blijft je scherptepunt daar waar jij in eerste instantie op gefocust hebt. Dat wil zeggen; wanneer je op de schouder mikt dan blijft de camera ook de schouder volgen. Wanneer een onderwerp recht op je af komt wil het nog wel gebeuren dat de focus weg springt, dan moet je opnieuw scherpstellen. Dit gebeurde mijns inziens te vaak. Ook had ik erg het gevoel dat ik ‘het niet zelf in handen’ had.Tweeledig gevoel voor mij.Maar toch erg fijn om eens mee gewerkt te hebben.

Conclusie van dit materiaal: Erg fijn. Superfoto’s die zelfs in het .jpg bestandsformaat vanaf je camera direct mooi resultaat geven. Camera heeft een degelijk uiterlijk en gevoel. Al had de camera wat mij betreft iets groter gemogen. Voor mij als portretfotograaf een leuke aanwinst om wanneer ik ooit veel geld heb deze camera ermisschien bij te kopen.