Voor de FUJIFILM X-H2S gaat niets te snel

#Advertorial - In samenwerking met FUJIFILM.

“De letter achteraan de modelnaam van deze camera staat vast voor sport, snelheid én secuur, want dat is toch wel waar dit toestel in uitblinkt”, vertelt Arie Bon ons. “De FUJIFILM X-H2S is enorm accuraat als het op snelheid aankomt. Neem het circuit van Assen. Daar komen motoren met meer dan tweehonderd kilometer per uur voorbijflitsen. Zie die maar eens haarscherp in beeld te krijgen én te houden.”

Dat vraagt inderdaad nogal wat van een autofocussysteem. Het helpt enorm dat de X-H2S veel objecten herkent en blijft volgen. Denk aan dieren, vogels, fietsen, vliegtuigen, treinen, menselijke ogen en gezichten, en dus ook waar Arie erg blij van wordt: auto’s en motoren.

Hoe goed werkt deze autofocus en onderwerpdetectie? “Het aantal foto’s dat afvalt vanwege onvoldoende scherpte is verwaarloosbaar, en dat terwijl ik zeer kritisch ben op mijn beelden. Ik loop ’s avonds alles in een donkere kamer na, en als ik ook maar enigszins het idee heb dat ik ‘met de verkeerde bril op’ naar een foto zit te kijken, gooi ik hem meteen weg. Op een dag schiet ik vaak een kleine tweeduizend foto’s en sinds ik deze camera gebruik, gooi ik bijna niets meer weg.”

Arie benadrukt dat het essentieel is dat je jouw camera goed leert kennen én moet weten wanneer je welke instellingen gebruikt. “Het detecteren en volgen van onderwerpen gaat echt verschrikkelijk goed. Maar het maakt nogal uit of je bijvoorbeeld een motor blijft volgen door de camera mee te trekken, of dat je de camera op een bocht gericht houdt waar plotseling een crossmotor de hoek om racet. Per situatie moet je steeds de beste instellingen voor onderwerp- en bewegingsdetectie kiezen.”

De FUJIFILM X-H2S heeft een nieuwe 26.1MP (stacked en backside illuminated) beeldsensor en ook een nieuwe beeldprocessor. Hoe zit het met de beeldkwaliteit? “Je pikt foto’s die met een FUJIFILM-camera zijn gemaakt er altijd zo tussenuit, als je alleen al kijkt naar de kleurweergave en de beleving van een foto. Veel mensen letten op scherpte en detaillering, en bij deze camera is de kwaliteit zó goed; als je op het beeld inzoomt blijven de details haarscherp.”

Alsof sportfotografie nog niet dynamisch en uitdagend genoeg is, heb je ook nog eens te maken met het wispelturige Hollandse weer. “Waar andere collega’s weglopen, blijf ik gewoon staan, hoe hard het ook regent. Midden in de modder, met mijn regenjas aan, capuchon op en de camera langszij. De X-H2S heeft nog nooit gehaperd of een krimp gegeven. Je moet dan alleen geen lenzen gaan wisselen natuurlijk. Afgelopen oktober heb ik twee dagen in slecht weer gefotografeerd. Met een andere camera zou ik dat niet durven. Andere fotografen zijn hele perioden van de baan af geweest en moeten ‘sorry, ik heb niet zoveel foto’s kunnen maken vanwege het weer’ zeggen tegen afnemers. Want de race gaat ondertussen gewoon door.”

Arie staat hele dagen langs het circuit, maar houdt zijn camera dat ook vol? “De accuduur is fantastisch. Met de batterijgrip erbij hoef ik zelfs niet meer te wisselen. Voor een hele dag heb ik voldoende aan twee accu’s en daar schiet ik dus rond de tweeduizend foto’s mee.” Het schermpje klapt hij omgekeerd dicht omdat hij toch altijd met de EVF werkt. “Groot voordeel is dat het scherm zo perfect beschermd is. Ook bij slecht weer en in de modder. Ik gebruik het alleen om iemand iets te laten zien. De EVF heeft geen last van blackout en werkt veel fijner dan een optische zoeker. Het is een waanzinnig goede zoeker, je ziet de kwaliteit van je foto’s er meteen in terug.”

Hoewel hij in het begin wat bedenkingen had, is Arie blij dat de X-H2S een traditionele camerastandenknop heeft. “Dat werkt heel fijn voor sport, omdat je razendsnel kunt schakelen tussen bijvoorbeeld de A-stand en de S-stand. Op het circuit komen er elke twintig minuten tweehonderd rijders voorbij. De hele dag door, op een korte pauze van dertig minuten na. Door steeds tussen deze camerastanden te wisselen, kan ik enorm snel werken en verlies ik geen kostbare tijd. Het ene moment de S-stand met een langere sluitertijd voor een mooie bewegingsvervaging, daarna de A-stand voor een shot recht van voren met vooral aandacht voor scherptediepte. Hierdoor kan ik een breed assortiment aan foto’s aanbieden, en daar moet ik het als sportfotograaf van hebben.”