Podiumbeelden

Sony A700
Sony NEX-5N
Fujifilm X-T1
Fujifilm X-T30

Je fotografeert iets en het is weg. Dat maakt voor mij deze hobby zo boeiend. Je legt iets vast wat er daarna niet meer is. Ook creëer je later een beeld dat er nooit geweest is. Je kunt een foto ook niet meer opnieuw maken. Nogmaals, dit is wat mij zo fascineert aan het fotograferen en alles wat daarbij komt kijken. Het is prachtig om er op uit te gaan met een bepaald beeld in je hoofd en om daarna verwachtingsvol de gemaakte beelden te bekijken en te manipuleren. Ben je tevreden met het resultaat dan is dat weer iets om trots op te zijn. Dat is dan een stimulans om door te gaan. Als het resultaat anders is dan verwacht is het een uitdaging om uit te zoeken waar dat aan lag en mee te nemen. Mijn persoonlijke voorkeur en uitdaging liggen in het vastleggen van podiumbeelden. De lichtomstandigheden zijn vaak slecht. Ook de situatie waarin je verkeerd is niet altijd optimaal. Het is wel een aparte ervaring. Je bent namelijk nooit alleen. Als er geen aparte ruimte is sta of zit je tussen het publiek wat op zich mooi is. Zo wordt fotograferen ook een echte belevenis. Bovendien snuif je ook nog wat cultuur op. Persoonlijk kom ik tot rust in zo’n hectische situatie. Heerlijk! Omdat het niet alle dagen feest is op het podium maak ik ook graag foto’s met een bepaald thema. Ik ga er dan op uit om datgene ik van te voren heb bedacht te fotograferen. Dit gaat allemaal iets rustiger waarbij ik het onderwerp kan bestuderen en er bij wijze van spreken drie keer om heen kan lopen alvorens er een foto van te maken. Het fotograferen is er bij mij langzaam ingeslopen. Als ik er nu op terug kijk was ik vroeger altijd degene die een camera bij had. Mijn eerste camera was een kodak browney die ik van mijn vader mocht gebruiken. Ik was nog geen 10. Meteen alle buurtvriendjes vastgelegd. Dat ik altijd een camera bij had merk ik dan ook aan de vakantiefoto’s. Je vraagt je af of ik er ook bij was. Dit is dan ook altijd zo gebleven. Van het fotograferen van bepaalde gebeurtenissen ben ik langzamerhand bewust de camera ter hand gaan nemen voor zaken waarvan ik een foto moest maken. Dit moeten komt dan vanuit het gevoel dat je dat beeld vast wil leggen en benieuwd bent met wat je ermee kan. Daarbij heb ik ook altijd veel naar het werk van andere fotografen gekeken. Als je goed de compositie bestudeert en probeert te achterhalen hoe het beeld gemaakt is kan je daar veel van leren. Ik heb nooit de behoefte gehad om er een studie aan te wijden. Voor het podiumwerk heb ik wel een kleine workshop gevolgd van twee dagen. De verdere kennis en techniek zijn langzaam vanuit de praktijk opgedaan en daar kan ik nu goed mee uit de voeten.

Alle rechten voorbehouden
Meer info tonen