ArjenKommer

“Als een foto iemand iets laat voelen van wat ik op dat moment voelde, dan heeft het beeld zijn doel bereikt.” Mijn fotografie begon als een hobby in de coronaperiode. Wat begon als een reden om naar buiten te gaan en mijn hoofd leeg te maken, groeide langzaam uit tot een andere manier van kijken. In de natuur vond ik mijn grootste inspiratie, vooral bij bijzondere dieren zoals de vos. Met geduld en aandacht wacht ik op die ene ontmoeting, dat moment waarop alles samenkomt. Maar ook in kleine details ontdek ik schoonheid: in macrofotografie, waar een wereld zichtbaar wordt die vaak onopgemerkt blijft, in de warme kleuren van een zonsondergang of in een landschap waar licht, stilte en ruimte samenkomen. In al die situaties probeer ik met mijn camera vast te leggen wat de natuur zo bijzonder maakt. Het mooie van fotografie is dat het herinneringen bewaart. Iedere foto die ik maak draagt iets van dat moment in zich — een gevoel, een stilte, een emotie. Een klein stukje tijd dat nooit meer precies zo zal terugkomen. Het grootste geluk in mijn fotografie zit in het moment waarop een beeld iets raakt, en het voelt alsof die herinnering opnieuw tot leven komt. Wanneer een foto het gevoel en de emotie van dat ene moment weet over te brengen op een ander. Het grootste geluk in mijn fotografie zit in het moment waarop een beeld iemand raakt, het gevoel en de emotie van dat ene moment weet over te brengen en het voelt alsof die herinnering opnieuw tot leven komt.