par213

Mijn reis begon in het voorjaar van 1979, in de uitgestrekte vlaktes van Fryslân, waar de wind altijd een verhaal te vertellen lijkt te hebben. Opgegroeid tussen open vergezichten en een bijzonder licht dat mijn blik vroegtijdig vormde, wist ik toen nog niet dat ik ooit mijn leven zou wijden aan fotografie. Waar een wil is, is een weg In 2019 volgden mijn vrouw en ik ons verlangen naar iets nieuws. We lieten het Friese land achter ons en vestigden ons in de diepe bossen en langs de stille meren van Värmland, een plek waar de natuur haar eigen tempo bepaalt en de horizon eindeloos lijkt. Hier bouwen we ons leven op met onze kinderen, en hier vond ik een nieuw ritme dat me diep inspireert. Licht is altijd mijn gids geweest. Ik vertrek graag vóór zonsopkomst, wanneer de wereld nog slaapt en de eerste kleuren van de dag langzaam verschijnen. Zonsopgangen en zonsondergangen zijn mijn vaste ontmoetingsplaatsen, momenten waarop tijd even stil lijkt te staan en alles op zijn plek valt door de lens van mijn camera. En dan zijn er de Noorderlichten. Ik hou mijn blik altijd op de hemel gericht. Zodra het groene licht danst door de donkere Värmlandse nachten, ga ik naar mijn vaste plek. Daar sta ik in stilte en aanschouw ik dit magische schouwspel. Elke keer opnieuw voelt het als de eerste keer. Het is in deze ontmoeting tussen stilte en grootsheid dat mijn passie tot leven komt. Avond na avond, nacht na nacht roept de natuur, en ik volg, camera in de hand en hart open voor het volgende moment. Groet vanuit Värmland..