Verstildegetuigen

Ik kijk niet naar de begraafplaats als een plek van rouw. Ik benader haar als een landschap van surrealistische schoonheid. Wat eerst verborgen lijkt, ontvouwt zich langzaam voor mijn ogen. Wat hard oogt, verzacht. Wat vergankelijk is, wordt poëzie. Hier ontstaat verstilling. Hier ontmoeten stilte en vorm elkaar. Hier vervaagt de grens tussen droom en realiteit. Ik ontdek schoonheid op plekken waar de meeste mensen achteloos voorbijlopen. Welkom in mijn wereld van surrealistische, etherische verstillingsfotografie.-