Na visualiseren komt fotograferen - #MyTamronStory

#brandedcontent - In samenwerking met Transcontinenta B.V. – distributeur Tamron Nederland

Jolanda heeft het geluk dat ze een natuurgebied als ‘achtertuin’ heeft, met een prachtig klaprozenveld op nog geen vijf minuten van haar huis. “Zodra het bijvoorbeeld mistig is, kan ik daar zo naartoe lopen. Daar heb ik kort geleden een foto van mijn oudste hond Dusty gemaakt, midden tussen de Klaprozen. Dat was overdag bij bewolkt weer, omdat het licht dan zo mooi zacht is.” Dusty is twaalf jaar en blijkt een echt topmodel. “Hij gaat zitten en geniet ervan. Je hoeft alleen af en toe ‘Hallo’ of zo te roepen om zijn aandacht te trekken, zodat hij richting camera kijkt. Een schat van een dier en hij blijft geduldig zitten tot ik klaar ben met fotograferen. Uiteraard ook vanwege de beloning na afloop, voor iets lekkers doet een hond alles. Mijn jongste hond Hunter is acht, die is ongeduldiger en snel afgeleid.”

Nog maar twee jaar geleden kocht Jolanda haar eerste spiegelreflex. In eerste instantie om haar honden te fotograferen, maar al snel begon ze landschappen vast te leggen. Iets waar ze inmiddels volledig haar draai in heeft gevonden. “Het eerste jaar legde ik zo’n beetje alles om mij heen vast. Daarna kocht ik filters en ben ik verdergegaan met landschappen.” In februari van dit jaar stapte Jolanda over op full-frame en kocht een 16-35 groothoeklens. “De 70-200 f/2.8 van Tamron staat sinds die tijd bovenaan mijn verlanglijst en kort geleden heb ik ook die gekocht. Even twijfelde ik nog over een minder lichtsterke telelens, maar dankzij het extra grote diafragma kan ik mijn honden veel beter vastleggen en krijg ik een prachtige Bokeh. Vooral dat heeft voor mij de doorslag gegeven. Voor mijn landschappen is dit minder belangrijk, omdat ik dan toch meestal op f/11 werk.”

Met elke nieuwe lens moet je als het ware opnieuw leren fotograferen, vertelt ze. “Het is niet lens erop en je bent klaar. Daarom ben ik nog volop aan het oefenen met zowel de nieuwe camera als deze lens. Met een telelens op f/2.8 uit de hand honden fotograferen is echt wat anders dan vanaf een statief landschappen vastleggen op f/11.” Honden en fotografie zijn twee hobby’s die Jolanda inmiddels goed met elkaar weet te combineren. “Zodra ik het fotograferen van mijn eigen honden voldoende onder de knie heb, wil ik ook andere honden gaan fotograferen van mensen die ik ken. Die extra ervaring is nodig, want met elke hond werkt het weer anders.”

Daarna gaat Jolanda waarschijnlijk opdracht shoots doen. “Met als insteek iemand blij maken met mooie foto’s. Mijn eigen zwarte Labradors vastleggen is best lastig, dus als mij dat lukt, gaan andere kleuren en hondenrassen ook wel lijkt mij. Ik wil ook nog een 24-70mm en een 100-400mm objectief kopen. Die laatste vooral voor landschappen, de eerste ook voor honden op volledig geopend diafragma, of wie weet ooit voor portretten.”

NIKON D750 - Tamron 70-200mm F/2.8 objectief - f/9 - 1/6 sec - ISO 50 - 200mm

Voor Jolanda begint het allemaal met een beeld dat ze in haar hoofd heeft. “Al een jaar zie ik een laan met Rododendrons voor mij. Met zonneharpen die tussen de bomen door schijnen. Maar zie zo’n laantje maar eens te vinden. Hij moet ook nog precies in de juiste richting liggen om dit effect te krijgen.” Op een maandag krijgt ze de gouden tip, een locatie op nog geen half uur rijden. “Het toeval wil dat al meteen de volgende dag de omstandigheden perfect waren. Een mistige zonsopkomst, mooier kun je het niet treffen! Ik heb hier een focus stack van vijf beelden gemaakt om de foto van voor tot achter scherp te krijgen.”

NIKON D750 - Tamron 70-200mm F/2.8 objectief - f/3,5 - 1/200 sec - ISO 250 - 175 mm

Een veld met Klaprozen met de ondergaande zon erachter was een van haar andere droombeelden. “Op de dag van de Rododendronfoto was het ’s avonds meteen bingo dankzij een heiige zonsondergang. Dit zachte licht is perfect om de lucht en de Klaprozen zonder overbelichting vast te leggen. Vooral plekken dicht bij huis vind ik ideaal, omdat je die op je gemak kunt verkennen en er meteen naartoe kunt. Anders kan de situatie alweer totaal anders zijn tegen de tijd dat je er aankomt.” Een natuurgebied als achtertuin is wat dat betreft ideaal.

Op de meest recente foto-aanwinst zien we supermodel Dusty op een vissteiger langs het Veerse Meer. “Deze foto is gemaakt met avondlicht, terwijl de zon nog net tegen de bomentoppen op de achtergrond scheen en voor de lichtbolletjes zorgt. Als ik honden fotografeer combineer ik dat graag met dit soort natuurlijke tinten. Net als straks weer vanaf het najaar in het bos waar dan hopelijk mooie zonneharpen te zien zijn, of ergens op de paarse heide. Ook dan bedenk ik vooraf wat we daar gaan doen. Al blijft het altijd afwachten of het lukt wat ik in mijn hoofd zie. Meestal wel, soms niet, maar dan zijn het altijd nog mooie leermomenten.”