Van zeestrand naar IJslandse watervallen en lavavelden #MyTamronStory

#brandedcontent - In samenwerking met Transcontinenta B.V. – distributeur Tamron Nederland

Alweer vijftien jaar geleden begon Rob Hansum met fotograferen. “Op het werk lag een camera, dus dan pak je die op en gaat foto’s maken. Een collega die fanatiek fotografeert heeft wat dingen uitgelegd en daarmee was mijn interesse gewekt.” Vervolgens was de grote vraag, wat ga je dan fotograferen? “Omdat ik aan verschillende sporten doe, was sportfotografie voor mij de meest voor de hand liggende keuze. Ik vind het geweldig om iemands passie vast te leggen. Zelf beoefen ik meerdere vechtsporten zoals Taekwondo en Aikido en ik doe aan Salsa-dansen.”

Kitesurfen is, net als fotograferen, weer een andere hobby. “Dat doe ik erbij. Alleen als het weer en de wind goed zijn en ik er de tijd voor heb.” Zodra Rob een uurtje of twee op het water heeft gestaan loopt hij naar de surfclub om even bij te komen, want kiten is best vermoeiend. “Met mijn cameratas loop ik daarna weer terug naar de vloedlijn. Meestal word ik nog terwijl ik over het strand richting zee loop door mijn clubgenoten aangesproken: O, ga je weer foto’s maken, dan ga ik snel terug het water op!” Logisch, want als kiter ben je enorm blij als iemand een mooie fotoserie van je maakt. “Zelf vind ik het een heerlijke combinatie. Eerst een paar uurtjes kiten en daarna relaxen langs de waterkant om mooie fotoseries voor iedereen en uiteraard ook voor mijzelf te maken.”

Compleet met monopod neemt Rob Hansum plaats langs de vloedlijn of loopt er een stukje mee de zee in.“Omdat ik zelf ook kiter ben, herken ik of iemand iets van plan is. Zoals het maken van een sprong of het oefenen van eigen trucs. Dus richt ik meteen mijn camera, trek het toestel mee en dan is het een kwestie van foto’s maken zodra het zover is.” Met één hand op de body en één hand op de zoomring trekt Rob de camera soepel mee met de actie. “Omdat iedereen mij al van verre ziet staan met deze grote lens komen ze expres lekker dicht langs de kust varen en maken vlak voor mijn neus de fraaiste sprongen. De 150-600mm G2 van Tamron heeft een prachtig bereik voor op het strand. Tijdens een sprong kan ik uitzoomen om het gehele plaatje vast te leggen, of inzoomen om alleen de persoon zwevend in de lucht in beeld te nemen. Langzaam uitzoomen terwijl kiters op mij af komen en weer rustig inzoomen zodra ze wegvaren.”

Een heel ander soort beelden zijn de landschapsfoto’s die Rob in IJsland maakte. “Iedereen zegt dat IJsland zo’n mooi land is en dat je het echt een keer gezien moet hebben, maar dat je op tijd moet zijn omdat er beperkt plek is in hotels.” Daarop besloten Rob en zijn vrouw een reisorganisatie in te schakelen. “We hebben gevraagd een rondje IJsland voor ons tweeën samen te stellen, alle hotels te boeken, uit te zoeken wat er onderweg allemaal te zien en te beleven valt en een huurauto te reserveren.” Met hotels op maximaal een paar uur afstand van elkaar, waardoor het tweetal al zigzaggend de beste locaties op het eiland kon bezoeken.

Speciaal voor dit avontuur kocht Rob een 17-35 groothoeklens erbij. “Deze Tamron-lens is bijna de hele vakantie op mijn camera blijven zitten. Dankzij de 17 millimeter krijg je brede watervallen er mooi op, zoals Seljalandsfoss waar je achterlangs kunt lopen. Zonder nare vervorming die ik met mijn actiecamera wel krijgt. Het objectief heeft een mooi zoombereik, wat enorm handig is omdat je op veel plekken niet naar voren of naar achteren kunt lopen om de compositie perfect te krijgen. Vooraf heb ik nog even een prime overwogen, maar ik ben blij dat ik voor deze zoomlens ben gegaan.”

Rob kreeg in IJsland steeds meer lol in landschapsfotografie, terwijl dat voor deze reis ver buiten zijn comfortzone lag. “Want ik fotografeer normaalgesproken sport, mensen en wilde dieren. IJsland is echt waanzinnig qua natuur, we hebben heerlijk gewandeld en ik heb enorm veel foto’s gemaakt. Er is zoveel contrast met al die watervallen, gletsjers, geisers, vulkanen en lavavelden.” Tijdens de negentien dagen in IJsland heeft Rob maar liefst twee keer een actieve vulkaan bezocht. “De eerste keer zagen we zwarte lavavelden en een rokende vulkaan. De tweede keer was er meer activiteit, maar na de twee uur durende wandeling bergopwaarts hoorden we van alles, maar zagen niets vanwege de mist.” Tot ze ontdekten dat een stukje verderop wel heel veel mensen in dezelfde richting staarden. “Wat was daar dan te zien, vroegen we ons af? Heel even trok de mist weg en zagen we lava kolkend de vulkaan uitstromen en voelden een intense hitte.”